Z uwagi na chęć podreperowania kondycji fizycznej postanowiłem więcej czasu spędzać na stadionie miejskim. Założenie oczywiście wspaniałe, problem jednak na tym polega, że ciężko sobie wyobrazić, aby stan kondycji wzrastał wskutek robienia zdjęć granitowi.
Co takiego ciekawego na stadionie możemy zobaczyć ? Makabryczną jakość wykonania i montażu nakrywki granitowej na murek.
Osobiście bardzo mnie ciekawi sprawa samego odbioru takiego badziewia przez inspektora.
Po kolei.
1. Brak ofazowania krawędzi. Spodnia krawędź jest poszarpana, górna krawędź przez brak nałożenia fazy jest narażona na łatwiejsze zniszczenie.
2, Część płyt nie została docięta i pozostały znaczne ślady piłowania. Czy nie można było przeszlifować kamieniem?
3. Przy opukiwaniu płyty są głuche, co świadczy o braku ich podparcia przez zaprawę montażową lub o odspojeniu. Płyty ułożone na bardzo grubej warstwie, która popękała. Nie można było dać dodatkowej warstwy kamienia murowego?
4. Spękanie materiału. Na tak zwanej myszce pojawiły się spękania. Po pierwszej lepszej zimie element się w tym miejscu rozpadnie. Obecnie jest mocno osłabiony.
5. Ubytki przy stykach płyt i różnice grubości elementów. Kalibrowanie na boczkarkach części widocznej to nie lot w kosmos. Dodatkowo przy łączeniach pozostawianie obić jest karygodne.
6. Zabrudzenia z betonu po montażu. Brak słów.
7. Rudzenie materiału. Nie będę wskazywał przypuszczeń do pochodzenia materiału, ale rudzenie po roku użytkowania to nie jest zdrowy objaw i świadczy o zastosowaniu najtańszego z możliwych granitów strzegomskich.
8. Montaż z dziwnym nawisem. Z tyłu płyta wisi w powietrzu. Jest to cienka płyta, więc nie wróże takiemu rozwiązaniu trwałości.
W całej tej sytuacji należy pamiętać, że obiekt powstał w latach 30 XX wieku i przetrwał kilkadziesiąt lat. Ile przetrwa jego przebudowa?
I podstawowe pytanie: GDZIE BYŁ INSPEKTOR ?
Pamiętajmy, że stadion przyciąga wielu przyjezdnych, którzy widząc w jaki sposób stosuje się kamień w Granitowym Sercu Polski zrezygnują z tego materiału.
